نظر به اهمیت موضوع هویت جمعی در جامعه و به خصوص در اشعار شاعران ایلامی، این پژوهش با هدفِ بازنمایی هویت جمعی در شعر فارسی شاعران ایلامی انجام شده است. در این پژوهش از پارادایم تفسیری ، رویکرد کیفی و روش تحلیل محتوای کیفی با تکیه بر مدل استقرایی بهرهگیری شده است. قلمرو مورد مطالعه شامل چهار دفتر شعری (دفتر شعری صدای آبرنگها از آقای حبیباله بخشوده، دفتر شعری و عشق، این ماه سرگردان از بهروز سپیدنامه، دفتر شعری «و» جلیل صفر بیگی، دفتر شعری نشد پروانه تو باشم از ظاهر سارایی) که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند، انتخاب و مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتههای پژوهش در بعد تفاوت و تشابهات سطوح هویت جمعی در اشعار شاعران گویای این واقعیت است که در اشعار شاعران بازنمایی هویت جمعی کلان (ملی و دینی) برجستگی بیشتری داشته و هویتهای محلی و قومی برجستگی و نمود کمتری دارند. در شاعران هویتهای جمعی کلان(هویت جمعی دینی، ملی و جهانی) با هویت جمعی خُرد(محلی و قومی) همزیستی و سازگاری دارند. سرعت انتقال از هویتهای جمعی خُرد به سمتهای هویتهای جمعی کلان (هویتی های جمعی دینی، ملی و جهانی) در اشعار فارسی شاعران ایلامی به وضوح دیده شده و نشان می دهد در معیشت سوم (رشد شهرنشینی)، جامعه ایلام، متأثر از مدرنیته به سمت هویتهای کلان میل داشته و این موضوع در اشعار فارسی شاعران ایلامی با بازنمایی مضامین ملی، دینی و جهانی به روشنی دیده می شود. هویت جمعی (هویت های پنج گانه) با ۱۲ تم فرعی ناظر بر ابعاد پنج گانه هویت های جمعی است. از سوی دیگر، سنخ غالب در شعر فارسی شاعران ایلامی هویت های جمعی و دینی می باشد.در نتیجه با توجه به تجربه مدرنیته در چند دهه اخیر در ایلام ذهنیت و دایره جهان شناسی شاعران به تاسی از این فرایند گستره بیشتری یافته و ضمن حفظ یک پارادایم ترکیبی در خصوص هویت جمعی سمت و سویی کلان نگرانه داشته است.
