بهمن طهماسبی

در این پایان‌نامه، نانوذرات بیوچار (B-NPs) با استفاده از پیرولیز کود مرغی سنتز شدند. سپس، B-NPs با استفاده از نانوذرات آهن (0) مغناطیسی شدند. سپس، نانوذرات مغناطیسی بیوچار (FeB-MNPs) با استفاده از (3-کلروپروپیل)تریاتوکسی سیلان (3Cl-PTMS) اصلاح شدند. در نهایت، یک کمپلکس چند دندانه ای مس شامل 2و2'-(پروپان-1و3-در ایل بیس(اُکسی)دی آنیلین (P.bis(OA)) بر سطح نانوذرات اصلاح شده FeB-MNPs تثبیت شد، که در این پایان نامه به صورت Cu-P.bis(OA)@FeB-MNPs برچسب گذاری شد. Cu-P.bis(OA)@FeB-MNPs به عنوان یک نانوکاتالیزگر تجاری، همسان گزین، کارآمد، زیست سازگار و قابل بازیافت در واکنش حلقه افزایی [2+3] شدیم آزید (NaN3) با مشتقات نیتریل برای سنتز ترکیبات 5-استخلافی تترازول ها در حلال PEG-400 مورد بررسی قرار گرفت. Cu-P.bis(OA)@FeB-MNPs با استفاده از WDX، SEM، TGA، EDS، VSM، AAS و BET شناسایی شد. Cu-P.bis(OA)@FeB-MNPs برای چندین بار متوالی در سنتز تترازول ها بازیافت و استفاده مجدد شد.