هدف اصلی مقاله پاسخ به این سوال است که آیا روشهای مختلف برآورد زیان رفاهی، رتبهبندی یکسانی از صنایع مختلف براساس میزان زیان رفاهی و درجه انحصار آنها ارائه میکنند؟ پاسخ به این سوال از نظر سیاستگذاری بسیار باارزش است؛ زیرا اگر روشهای مختلف برآورد زیان رفاهی رتبهبندی یکسانی از صنایع مختلف ارائه نکنند در این صورت، پاسخ به این سؤال که در سیاستهای ضدانحصاری باید کدام صنایع در اولویت قرار گیرند بسته به روش استفاده شده برای محاسبه زیان رفاهی متفاوت خواهد بود. جهت پاسخ به سوالات مذکور، در این مطالعه براساس سه رویکرد نظری متفاوت (مدلهای ساختار- رفتار- عملکرد، رهبری قیمت و انحصار چندجانبه در سطح صنعت) زیان رفاهی ده صنعت منتخب در دوره 1374 تا 1386 برآورد شده است. نتایج نشان میدهد که رتبهبندی صنایع باتوجه به درجه انحصاری بودن آنها وابسته به نوع رویکرد نظری و شاخصهای مورد استفاده برای زیان رفاهی، متفاوت از هم هستند. بنابراین، در هدف قراردادن صنایع برای سیاستگذاریهای ضد انحصار باید احتیاط لازم بهعمل آید؛ یعنی صرف تکیه بر نتایج یک مدل، بیتوجهی به ساختار صنعت، عملکرد بنگاهها و انطباق با مدل صحیح منطبق با شرایط آن صنعت، ممکن است ما را به نتایج غلطی در خصوص رتبه انحصاری صنایع مختلف رهنمون سازد.
