یکی از مسائل مطرح در تنظیم، پویایی محیط تصمیمگیری و عدم تعدیل پایا به سمت شرایط بهینه است که سبب میشود ناکارایی در طی زمان پایا باشد. از اینرو در تنظیم به جای هدف قرار دادن کارایی ایستا باید کارایی پویا مورد هدف قرار داده شود. هدف از این مطالعه بهکارگیری کارایی پویا در تنظیم شرکتهای آب و فاضالب شهری ایران است. برای این منظور، از یک مدل مرز تصادفی پویا که ناهمگونی در کارایی تکنیکی بلندمدت شرکتها را در نظر گرفته است، بهمنظور تخمین کارایی پویای 35 شرکت آب و فاضالب شهری، برای دوره 95- 1389 با بهکارگیری رویکرد بیزین استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهند که در حالت در نظر نگرفتن ناهمگونی در بین شرکتها، پایایی ناکارایی بیشتر از زمانی است که این ناهمگونی در نظر گرفته میشود. نتایج مربوط به بررسی اثر ویژگیهای خاص شرکتها بر ناکارایی بخش توزیع آب شرکتهای آب و فاضالب، نشان میدهند که میزان بارندگی، نسبت آب زیرزمینی به کل حجم آب خام، طول توسعه شبکه توزیع و طول اصالح شبکه توزیع، سبب کاهش ناکارایی میشوند و تعداد حوادث آب و تعداد کنتورهای معیوب، آن را افزایش میدهند.
