هدف اصلی این مقاله مقایسه ویژگیهای مختلف اقتصادی و اجتماعی خانوارهای روستایی کشور با هدف شناسایی بهترین مشخصهها به منظور هدفمندسازی یارانهها در ایران است. برای این منظور با بکارگیری دادههای هزینه بودجه خانوارهای روستایی کشور در سال ۱۳۹۹، شاخصهای مختلف فقر و یک روش بهینهسازی عددی جدید، مشخصههای اقتصادی و اجتماعی خانوارها برای هدفگذاری برنامههای فقرزدایی مورد مقایسه قرار گرفتند. بر اساس نتایج حاصل، برای شاخص فقر سرشمار، کارایی هدفگذاری بر اساس مشخصههای مختلف خانوار بین ۶۷/۲۳ تا ۰۳/۳۱ درصد، نرخ پوشش جمعیتی بین ۹۳/۳۸ تا ۱۰۰ درصد و جمع دو خطای شمول و حذف نیز بین ۶۲/۴۱ تا ۵۳/۵۲ تغییر میکند. حال اگر هدفگذاری بر اساس شاخص شکاف فقر صورت گیرد، کارایی هدفگذاری بین ۱۸/۴۲ تا ۰۲/۴۸ درصد، نرخ پوشش جمعیتی بین ۲۱/۸۶ تا ۱۰۰ درصد و جمع دو خطای حذف و شمول نیز بین ۹۶/۴۶ تا ۵۳/۵۲ خواهند بود. در نهایت اگر شاخص توان دوم شکاف فقر مبنای هدفگذاری قرار گیرد میزان کارایی بین ۹۹/۵۳ تا ۵۱/۵۹، نرخ پوشش جمعیتی بین ۳۳/۹۹ تا ۱۰۰ و جمع دو خطای شمول و حذف نیز بین ۹۲/۴۸ تا ۵۳/۵۲ تغییر خواهد کرد. نکته جالب توجه اینکه که در هدفگذاری بر اساس هر سه شاخص فقر مذکور همواره به ترتیب مشخصههای بعد خانوار، تعداد اعضای زیر ۷ سال و تحصیلات سرپرست خانوار بهترین مشخصهها برای هدفگذاری فقر هستند.
