ژن خام مایع کیست هیداتیک در تشخیص بیماری هیداتیدوز یکی از روشهایی است که با بررسیهای سرولوژیکی به موقع میتوان اثرات سودمندی در درمان سریع بیماری ایجاد نمود. تهیه آنتیژن با منشاء انسانی مشکل میباشد و از نظر مالی نیز هزینهبر است. اما آیا در انسان و موش واکنش متقاطع به آنتیژنهای مایع کیست وجود دارد یا خیر؟ کدام آنتیژن بالاترین پاسخ آنتیبادی انسانی را به خود اختصاص میدهد؟ در چه محدودهای، کدام ایمونوگلوبولین برای این پاسخها ارجحتر است؟ این سؤالات موضوع بحث مطالعه حاضر است.
روشها: آنتیژن گوسفندی برای آلودگی تجربی سه گروه موش بالب- سی و سوری مورد استفاده قرار گرفت. سرم انسانهای بیمار جراحی شده برای کیست هیداتیک علیه آنتیژن مایع انسانی و موشی مورد آزمایش قرار گرفتند. آنتیبادی تام و زیرکلاسهای IgG و نیز IgE به روش الیزا اندازهگیری شدند. سرم موشهای ایمن نیز از نظر IgG، HgG2b، IgE و IgGAM مورد آنالیز قرار گرفتند. نتایج با استفاده از آزمونهای ANOVA و نیز POST HOC مورد بررسی قرار گرفتند.
یافتهها: IgG و 4IgG انسانی بالاترین میانگین پاسخ را علیه آنتیژنهای خام انسانی و موشی کیست هیداتیک نشان دادند. واکنش متقاطع در پاسخ انسان به هر دو آنتیژن و نیز در پاسخ سرم موش به هر دو آنتیژن در سطح بالایی وجود داشت ولی علیه آنتیژن موش شدت پاسخ انسان باIgG تام به مراتب بیشتر از پاسخ آنتیبادی انسان به آنتیژن انسانی است. موشهای سوری آلودگی تجربی به کیست هیداتیک را بیشتر و بهتر از بالب- سی نشان دادند.
نتیجهگیری: بین دو آنتیژن هم واکنش متقاطع آنتیبادی انسانی و هم آنتیبادی موشی وجود دارد. آنتیژن موش جایگزین مناسبی در طراحی کیتهای تشخیصی کیست هیداتیک میتواند باشد.IgG تام و 4IgG بالاترین پاسخها را در این واکنشهای متقاطع نشان دادند
