بیماری آنفلونزای طیور باعث مرگ و میر زیادی در میان گلههای آلوده میشود. ویروسهای آنفلونزای طیور شیوع جهانی دارد. اخیراً بروز این بیماری با الگوی رو به رشدی مشاهده شده است. اصولاً شکل شایع آنفلونزای طیور نوع کمتر بیماریزای آن (LPAI) است. در جمعیت ماکیان خانگی مستعد، چرخش تحت تایپ-های H7 و H5امکان موتاسیون به نوع آنفلونزای طیور با حدت مرض زایی زیاد و زیانبار را دارد. ویروس آنفلونزای مرغی تحت تایپ H5N1 مسئول همه گیری غیر قابل کنترل بیماری آنفلونزای طیور در آسیا برای بیش از 9 سال میباشد. اولین مورد در ماه می سال 1997 در هنگ کنگ مشاهده شد. تا کنون ویروس H5N1 آنفلونزای طیور را باید به عنوان منبع اصلی و فزاینده مشکلات اقتصادی و بهداشتی منحصر به ماکیان تلقی کرد. ویژگیهای این بیماری به دلیل سهولت و قدرتی که در طی کردن مرزهای بین المللی را دارد، انگیزه و علت بحث و نتیجه گیری در کنگرههای علمی جهانی شده است، یاد آوری این نکته حائز اهمیت است که آنفلونزای طیور در صنعت طیور دنیا مشکل نادری نیست و محدود به یک مکان نمیباشد. ویروس H9N2 بیماری آنفلونزای طیور در اکثر کشورهای خاورمیانه از جمله ایران از سال 1998 بومی شد. همه گیریهای وسیع آنفلونزا در انسان در سال 1918 با ویروس H1N1 ، در سال 1957 با ویروس H2N2 و با ویروس H3N3 در سال 1968 رخ داد. از ابتدای شیوع این بیماری در آسیا در سال 2003 مرگ و میر گزارش شده 76 مورد بودند. در این مقاله عملی شدن موقعیّت بیماری و توضیح مفهوم تکاملی آن و ابزارهای اساسی جهت پدافندی در جهت تشخیص بیماری ارائه شده است.
