افزایش تقاضا برای پشم باعث بوجود آوردن سوالاتی درباره وفق پذیری نژادهای مختلف گوسفندان پشمی به محیط زندگی شده است. در بعضی از مناطق تولید پشم و پرورش نژادهای پشمی در کشور ایران که دارای آب و هوای گرم و خشک است و خشک سالی حالتی دورهای دارد، این نتیجه را در بر دارد که نارسایی تغذیه حیوانات از نظر کمیت و کیفیت تاثیر مهمی در مقدار و کیفیت پشم دارد. تغذیه حیوانات نوزاد، یک ماه قبل و بعد از تولد عاملی مهم در تولید پشم است. وقتی که گوسفند تغذیه کافی دریافت نمیکند، انرژی لازم را برای تولید پشم ندارد. پشمی که همراه با مراحل استرسزا مثل بدی آب و هوا و بدی تغذیه و غیره رشد میکند، یقیناً کم کیفیت و نازک و شکننده است. عوامل شناخته شدهی کیفیت پشم مثل قطر و طول لیف و وزن پشم، تحت تاثیر مقدار غذای داده شده به دام میباشد که فولیکول پشم را تامین میکند و سلامت فولیکول لیف باعث تولید پشم بیشتر میشود. لیف یا تار پشم در فولیکول پشم تولید میشود. فولیکولها به عوامل ژنتیکی بستگی دارند که عامل اصلی تولید لیف پشم هستند. هرچه فولیکولها بیشتر باشند الیاف ظریف و بلندتر و هر چه کمتر الیاف ضخمتر و کوتاه تر هستند.
