ابراهیم بابااحمدی

واکنش افراد نسبت به دود به نوع آن، غلظت آلاینده و میزان مواجهه فرد بستگی دارد. دود با منشاء مختلف منجر به کاهش سیستم دفاعی بدن در مقابله با عوامل عفونی و همچنین منجر به تشدید بیماری‌های مزمن راه‌های هوایی، آسم و افزایش حوادث قلبی عروقی می‌شوند. در این مطالعه تغییرات اینترفرون گاما در مواجهه با دود هیزم، نفت، اگزوز و سیگار مورد ارزیابی قرار گرفته است. روش کار: مطالعه حاضر از نوع همگروهی به شکل Experimantal طراحی گردیده و در آن رت ها به عنوان جامعه آماری مورد مطالعه قرار گرفته اند و شامل 40 رت ماده در 5 گروه بوده که هر گروه شامل 8 رت بوده است. هر گروه در یک قفس مخصوص در معرض دود سیگار، اگزوز، نفت، و هیزم و گروه کنترل بدون دود قرارگرفتند. پس از مدت نزدیک به 4 هفته پس از کشتن حیوانات، خونگیری از قلب رت ها انجام شده و نمونه ها جهت اندازه گیری سیتوکین در 20- درجه نگهداری و سپس با استفاده از کیت مخصوص الایزا میزان IFN-γ اندازه گیری شد. نتایج: میانگین IFN-γ در گروه مواجهه با دود سیگار 74/8 ± 26/22، در گروه مواجهه با دود ماشین 53/1 ± 25/4، در گروه مواجه با دود چوب 92/2± 4/3، در گروه مواجهه با دود نفت 6/3± 6/2 و در گروه کنترل 4/11 ± 06/21 بوده است. از نظر آماری اختلاف معنی داری بین گروه های مختلف برای IFN-γ (P>000 ( یافت شد. میانگین IFN-γ در گروه مواجهه با دود اگزوز و دود چوب به طور چشمگیری کاهش یافته و این کاهش از نظر آماری معنی دار بود. میزان IFN-γ در گروه مواجهه با دود سیگار نسبت به گروه کنترل اندکی افزایش داشته، اگر چه از نظر آماری معنی دار نبود. نتیجه گیری: در این مطالعه میزان میانگین IFN-γ در گروه مواجهه با دود سیگار، نفت، هیزم و دود اگزوز ماشین نسبت به گروه کنترل، تغییرات زیادی داشته است ولی تغییرات آن برای دود نفت، هیزم و اگزوز قابل تامل بوده است. به عبارت دیگر دود سیگار، نفت، هیزم و دود اگزوز سیستم ایمنی را دستخوش تغییرات می کنند. اما این تغییرات به نوع دود به دلیل ترکیبات متفاوت آن و مدت زمان تماس (Exposure) و شرایط خود میزبان بستگی دارد. مثلاً دود اگزوز منجر به سرکوب شدید سیستم ایمنی و تغییرات پاتولوژیک ریه می شود. در صورتی که دود سیگار تغییرات متفاوت و مزمن تری ایجاد می کند و آشکارا این تغییرات به سمت بدخیمی های بافتی پیش میرود.