کنترل و نظارت بر میزان برداشت منابع آبزیرزمینی بخصوص در مناطقی که از نظر اقلیمی جزء مناطق کم باران به حساب میآیند، یک اصل مهم و اساسی در استفاده پایدار از این منابع است. هدف اصلی این تحقیق بررسی روند تغییرات کمی آبهای زیرزمینی و تاثیر پارامترهای مختلف اقلیمی از جمله بارش و دما بر کمیت آبهای زیرزمینی دشت دهلران در استان ایلام واقع در غرب ایران با استفاده از آزمون آماری منکندال است. مدلسازی آبهای زیرزمینی با استفاده از نرم افزار GMS هدف دیگر این تحقیق میباشد. در نهایت بر اساس مطالعه بارندگی منطقه بهطورکلی تغییرات بارندگی حوضه در ماههای پر باران کاهشی بوده است که در اکثر موارد کاهشی معنیدار نبود و با توجه به روند کاهشی معنیدار تغییرات کمیت آب زیرزمینی عامل اصلی افت سطح آب زیرزمینی برداشت بیرویه و غیر مجاز از چاهها است. نتایج به دست آمده از مطالعه روند سطح ایستابی در این دشت حاکی از آن است که طی دوره 28 ساله (1397-1370) متوسط افت آبخوان 03/2- میباشد. همچنین نتایج نشان داد که سالانه به طور متوسط آبخوان دارای افتی برابر 07/0 متر است که نشان از بهرهبرداری بیش از حد از منابع آب زیرزمینی و همچنین حفر چاههای غیر مجاز زیاد در منطقه مورد مطالعه است. نتایج بدست آمده پس از پیشبینی اقلیم دشت دهلران برای آینده، شبیهسازی وضعیت آبخوان در دوره آینده تحت تاثیر پدیده تغییر اقلیم مورد بررسی قرار گرفت. به منظور بررسی تاثیر تغییر اقلیم در دوره آتی بر سطح آبخوان دشت دهلران، مدل تهیه شده در دوره پایه (1382-1381) تا سال 1397 به هنگام شد. به دلیل کاهش بارندگی و فرض ثابت ماندن میزان بهرهبرداری از چاهها در دوره آتی(سال 1414)، متوسط تراز سطح آب زیرزمینی در دوره آتی نسبت به تراز سطح آب در سال (1397-1381) به میزان 17/2- متر در کل محدوده کاهش مییابد.
