احسان جعفربیگی

یکی از روش‌های موثر در فرایند ازدیاد برداشت از مخازن نفتی به کارگیری فناوری نانو در راستای تغییرهای ترشوندگی سنگ مخزن می ­باشد. در این پژوهش ابتدا ترکیب گرافن اکساید- هگزا متیل دی سیلازان GO-HMDS)) سنتز شد و در ادامه به منظور بررسی تغییرهای ترشوندگی سنگ مخزن کربناته به کار گرفته شد. با استفاده از آنالیزهای XRD و FT-IR ساختار نمونه سنتز شده بررسی شد. در این کار اثر غلظت GO-HMDS (05/0، 1/0 و 2/0 درصد وزنی) بر روی تغییرهای ترشوندگی سنگ مخزن با استفاده از آنالیزهای پتانسیل زتا، کشش بین سطحی و زاویه تماس مورد بررسی قرار گرفت. به طوری که با استفاده از آنالیز پتانسیل زتا بهترین نمونه یعنی غلظت 2/0 درصد وزنی نانوسیال GO-HMDS برای بررسی تغییر ترشوندگی به‌دست آمد که مقدار مقدار پتانسیل زتا برای این غلظت ‌mv‌ 36- تعیین شد. همچنین نتیجه‌های به‌دست آمده از آزمایش­ های کشش بین سطحی و زاویه تماس بین سنگ مخزن و محلول GO-HMDS بهترین مقدار در غلظت 2/0 درصد وزنی به‌دست آمد به طوری که در این غلظت کشش بین سطحی از مقدار اولیه 1/15 به mN/m 9/12 کاهش یافته و زاویه تماس از حالت اولیه °161 به °44 تقلیل یافت. بنابراین نانو سیال سنتز شده (غلظت 2/0 درصد وزنی از محلول GO-HMDS) باعث کاهش کشش بین سطحی، زاویه تماس و تغییرهای ترشوندگی سنگ شده و سرانجام منجر به آبدوستی سطح مغزه کربناته می‌شود.