زمینلرزه یکی از پدیدههای طبیعی ا ست که باعث ایجاد تنش دراعضا مختلف سازههای گوناگون میشود. بخشی از این تنشها که حاصل نیروی زلزله ا ست، به و سیله میرایی و سختی ذاتی سازه تحمل می شوند و انرژی وارد شده به سازه به این و سیله مستهلک میگردند. اکنون اگر مقادیر این نیرو و در ادامه اندازی و شدت تنشها افزایش پیدا کنند، میرایی و سختی سازه دیگر اجوابگو نبوده و گاها باعث ایجاد خرابی و تغییر شکلهای ماندگار می شوند. مق ود از این پژوهش بررسی عملکرد میراگرهای غیرفعال TMDI در سازه بتن آرمه 10 طبقه تحت تحریکهای لرزهای نزدیک به گسل است. میراگرهای TMDI از یک میراگر TMD سنتی و یک جزء به نام اینرتر تشکیل شده است که این و سیله ضعف میراگر TMD را مسائل مربوط به جرم را برطرف میکند. در این پژوهش به بررسی اتصال اینرتر بینجرم ها و طبقات مختلف بررسی و مقایسه صودت گرفته است. با توجه به نتایج این پژوهش بیشترین کاهش تغییرمکان جانبی سازه بتن رمه با ا ستفاده از TMDI و اتصال اینرتر به طبقه پنجم در حدود 55 % میباشد.
