زمینلرزه یکی از پدیدههای طبیعی است که باعث ایجاد تنش در اعضا مختلف سازههای گوناگون میشود. بخشی از این تنشها که حاصل نیروی زلزله است به وسیله میرایی و سختیی ذاتی سازه تحمل میشوند و انرژی وارد شده به سازه با این وسیله مستهلک میگردند. اگر مقادیر این نیرو و در ادامه اندازه و شدت تنشها افزایش پیدا کنند، میرایی و سختی سازه دیگر جوابگوی آن نبوده و گاها باعث ایجاد خرابی و تغییرشکلهای ماندگار میشوند. مقصود از این پژوهش بررس عملکرد میراگرهای غیرفعال DMTDI و فعال ATMD در سازه بتن آرمه 10 طبقه تحت تحریک های لرزه ای نزدیک گسل است. میراگرهای DMTDI از فنر کمک فنر، دو جرم و یک جزء با نام اینرتر در میان آن تشتکیل شده است با این وسیله ضعف میراگر TMD را در مسائل مربوط با جرم و عملکرد میراگر TMDI را بهتر می کند. در این پژوهش با بررسی تاثیر دو میراگر ATMD و DMTDI در کاهش پاسخ تغییر مکان ساختمان بتن آرمه پردافته شده است. با توجه به نتایج پژوهش حاضر بیشترین کاهش تغییرمکان جانبی سازه بتن آرمه با استفاده از DMTDI در حدود 78 % و برای میراگر فعال ATMD این درصد کاهش در حدود 40 % میباشد.
