به منظور بررسی اثر تراکمهای مختلف گیاهی و استفاده از علفکش بر عملکرد دانه، تراکم علف هرز و میزان کلروفیل برگ گندم آزمایشی مزرعهای در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی سرابله به صورت طرح اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوکهای کاملا تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 94-1393 اجرا گردید. عوامل مورد مطالعه شامل تراکمهای گیاهی (200، 250 و 300 کیلوگرم بذر در هکتار) به عنوان اصلی و استفاده از علفکش (تیمارهای کاربرد توفوردی، گرانستار و شوالیه و شاهد بدون علفکش) به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که تراکمهای مختلف گیاهی اثر معنیداری بر صفات اندازهگیری شده داشت. با افزایش تراکم تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، شاخص برداشت، محتوای آب نسبی، میزان کلروفیل a، کلروفیل b، تراکم علف هرز و وزن خشک علفهرز کاسته شد، اما تعداد سنبله در متر مربع و درصد خوابیدگی افزایش یافت. استفاده از علفکش موجب افزایش تعداد سنبله در واحد سطح، تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، شاخص برداشت، محتوای آب نسبی، میزان کلروفیل a، کلروفیل b و کاهش تراکم و وزن خشک علف هرز گردید. برهمکنش تراکم گیاهی و علفکش بر عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک معنیدار بود. بیشترین عملکرد دانه (5500 کیلوگرم در هکتار) در تراکم 250 کیلوگرم بذر در هکتار و مصرف علفکش گرانستار و کمترین عملکرد دانه (2400 کیلوگرم در هکتار) در تراکم 200 کیلوگرم بذر در هکتار و تیمار شاهد مشاهده گردید. نتایج این تحقیق نشان داد که تراکم گیاهی 250 کیلوگرم بذر در هکتار و استفاده از علفکش گرانستار میتواند تاثیر معنیداری بر روی رشد گندم داشته باشد.
