بهمنظور بررسی کارایی اختلاط علفکشهای دسمدیفام (7/1%)+ فنمدیفام (9/1%)+ اتوفومیست (11/2%) با نام تجاری بتانال پُروگرِس اُاِف، کلریدازون (پیرامین) و کلوپیرالید (لونترل) در کنترل علفهایهرز خرفه (Portulaca oleracea L.)، تاجریزی سیاه (Solanum nigrum L.)، تاجخروس ریشه قرمز (Amaranthus retroflexus L.) و سلمهتره (Chenipodium album L.) در مزارع چغندرقند (Beta vulgaris L.)، آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 54 تیمار و سه تکرار در سال 1393 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد اجرا شد. تیمارهای آزمایش عبارت بودند از کاربرد جداگانه و همچنین مخلوط علفکشهای فوق با پنج نسبت اختلاط که شامل 0:100، 25:75، 50:50، 75:25 و 100:0 بودند. نتایج نشان داد کاربرد علفکش دسمدیفام + فنمدیفام + اتوفومیست به بصورت جداگانه و همچنین در اختلاطهای مختلف توانست علفهایهرز خرفه و تاجریزی سیاه را بخوبی کنترل نماید.کاربرد جداگانه علفکشهای کلریدازون و کلوپیرالید و همچنین در اختلاطهایی که در آنها علفکشهای مذکور نسبت بالاتری را در اختلاط داشتند، کارایی کمتری در کاهش بیومس علفهایهرز داشتند. کارایی علفکشهای مختلف در کنترل علفهرز تاجخروس ریشه قرمز و سلمهتره کمتر از علفهایهرز خرفه و تاجریزی سیاه بود و به نظر میرسد این دو علفهرز در مواجهه با علفکشها از توانایی بقاء بیشتری برخوردار هستند. بیشترین و کمترین عملکرد ریشه چغندرقند در هر یک از کرتهای مربوط به علفهایهرز خرفه و تاجریزی سیاه، به ترتیب در تیمارهای 50:50 علفکشهای دس مدیفام+ فن مدیفام+ اتوفومیست + کلوپیرالید و کاربرد علفکش کلوپیرالید به تنهایی با مقادیر 39/38 و 36/98 تن در هکتار مشاهده شد. درصد خسارت ناشی از کاربرد هیچکدام از علفکشها بر بوتههای چغندرقند معنیدار نبود و بوتههای چغندرقند توانستند خسارت وارده را جبران کنند. از اینرو، میتوان گفت اختلاط علفکش بازدارندۀ فتوسنتز + سنتز چربی با علفکشهای با مکانیسم عمل متفاوت میتواند علاوه بر افزایش کارایی این تیمارها، طیف کنترل علفهایهرز را نیز افزایش داده و از کاهش عملکرد و بروز پدیدۀ مقاومت در مزارع چغندر قند جلوگیری نماید.
