امروزه مشکلات ناشی از گیاهان هرز بر کسی پوشیده نیست و بشر به انحاء مختلف سعی در کاستن این مشکلات دارد. در این بین گیاه هرز خردل وحشی به عنوان گیاهی خسارتزا عمدتاً در محصولات زمستانه به شمار میرود. از طرفی در میان روشهای مختلف مدیریت گیاهان هرز، کنترل بیولوژیکی مشکلات ناشی از کنترل شیمیایی مانند باقیمانده سموم، آلودگی محیط و یا مقامت گیاهان هرز به علفکشها و یا مشکلات کنترل فیزیکی مانند هزینه زیاد را ندارد و در عین حال روشی سازگار با محیط زیست به شمار میرود. در همین رابطه آزمایشی در سالهای 89-1388 در آزمایشگاه و گلخانه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرمآباد به انجام رسید و پتانسیل قارچهای بیماریزای گیاهی در رابطه با خردل وحشی مورد بررسی قرار گرفت که نهایتاً منجر به معرفی جدایه A7 قارچ Alternaria alternata از بین قارچهای F. compactum, Fusarium reticulatum, F. lateritum, F.javanicum و A. alternata, A.giasen, A.radicina به عنوان پتانسیل کنترل بیولوژیکی این گیاه هرز شد. نتایج این مطالعه نشان داد که جدایه A7 به طرز معنیداری سبب کاهش وزن خشک در مرحله رشدی 6 برگی خردل وحشی در نتیجه افزایش بیماریزایی قارچ شد