به منظور بررسی اثر سالیسلیک اسید و کودهای زیستی بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام نخود در شرایط دیم استان کرمانشاه، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1398 در مزرعه مرکز جهاد کشاورزی حمیل از توابع شهرستان اسلام آبادغرب اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح محلول پاشی سالیسلیک اسید قبل از گلدهی (بدون مصرف، نیم میلی مولار و یک میلی مولار) بعنوان سطوح اصلی و کود بیولوژیک در چهار سطح (شاهد، فسفات بارور 2، پتابارور2 و پتابارور2 + فسفات بارور 2) و چهار رقم نخود ( عادل، منصور، آزکان و گوکسو) در سطوح فرعی بودند. نتایج نشان داد سالیسلیک اسید و کودهای زیستی و اثر متقابل آنها تاثیر معنی داری بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه داشتند. ارقام نیز به جز شاخص برداشت در کلیه صفات اختلاف معنی داری داشتند. اثر متقابل سه گانه سالیسلیک اسید، کودهای زیستی و رقم نیز صفات تعداد غلاف پوک، تعداد غلاف دو بذری، عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه و شاخص برداشت را تحت تاثیر قرار دادند. بالاترین عملکرد دانه (2499 کیلوگرم در هکتار) در رقم عادل با کاربرد اسیدسالیسیلیک یک میلی مولار و مصرف توام فسفات بارور۲ + پتابارور2 و کمترین عملکرد دانه (67/614 کیلوگرم در هکتار) در رقم گوکسو و اسید سالیسیلیک نیم میلی مولار و عدم کاربرد کود زیستی بدست آمد که با حداکثر عملکرد دانه به دست آمده 75 درصد اختلاف داشت. بنابراین استفاده از سالیسلیک اسید و تلقیح بذور با کودهای زیستی موجب افزایش عملکرد و اجزای عملکرد گردید.
