به منظور بررسی تأثیر بیوپرایمینگ و نانو اکسید آهن بر فعالیت آنزیمها و شاخص های جوانهزنی نخود فرنگی آزمایشی در سال 1394-1393 در آزمایشگاه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه ایلام به صورت فاکتوریول در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتورل اول شامل بیوپرایمینگ (تلقیح با باکتری آزوسپریلیوم و عدم تلقیح (شاهد) و فاکتور دوم نانواکسیدآهن (20، 50 ،100پی پی ام و شاهد) بود. نتایج نشان داد که نانوذره آهن باعث اقزایش شاخصهای جوانهزنی و آنزیمهای جوانهزنی گردید و این افزایش در همه سطوح در تلقیح با باکتری آزوسپریلیوم بیشتر از عدم تلقیح بود بطوری که بیشترین و کمترین درصد جوانهزنی، سرعت جوانهزنی و فعالیت آنزیم دهیدروژناز به ترتیب در تیمار تلقیح با باکتری آزوسپیریلیوم × غلظت 100 پی پی ام نانو اکسیدآهن و عدم تلقیح با باکتری آزوسپیریلیوم × عدم کاربرد نانو ذره آهن (شاهد) حاصل گردید و یشترین میزان آنزیم آلفا آمیلاز در تلقیح با باکتری آزوسپیریلیوم و غلظت 20 پی پی ام نانو اکسید آهن تولید گردید. فعالیت آنزیمی بیشتر در بذرهای در حال جوانهزنی ممکن است به عنوان محرکی برای جوانه زنی سریع و نیروی ابتدایی جوانهزنی بهکار رود و سبب افزایش بهبود جوانهزنی شود بنابراین به کارگیری پیش تیمار باکتریایی به ویژه تیمار باکتری آزوسپیریلیوم و استفاده از عنصر آهن با فناوری نانو نقش مؤثری در بهبود صفات مورد ارزیابی داشتند.
