Ethic، از واژه یونانی ethos به معنای نیازمندیهای اساسی و پایهای برای زندگی کردن است. یعنی شناخت درستی ها، تعادل و هماهنگی بین آنچه که هست و آنچه که باید باشد. بطور مشخص، اخلاق به شاخه ای از فلسفه گفته می شود که به دنبال تجزیه، تحلیل و تبیین افکار و اندیشه های موجود است و در مورد سودمندی آن برای عموم داوری می کند. مفید بودن، مناسب بودن، سودآور بودن و در نهایت قابل پذیرش بودن یک دانش بخصوص یا یک شیوه مدیریتی ویژه توسط افراد جامعه، میتواند آن دانش یا روش ویژه را به سمت اخلاقیات سوق دهد که این همان خوب یا بد بودن و در نهایت توانایی ایجاد تعادل بین جنبههای مثبت یا منفی یک فعالیت است. رعایت اخلاق در تحقیقات علمی که از آن تحت عنوان اخلاق حرفهای نیز یاد میشود؛ در بر گیرنده فعالیتهای درست و صحیحی است که برای انجام یک پژوهش و تحقیق علمی مورد نیاز است. کشاورزی یکی از مهمترین فعالیتهای انسان است که رعایت جنبههای اخلاقی در آن بسیار ضروری به نظر میرسد. این جنبهها در بر گیرنده انسان (به عنوان یک جز)، حیوانات، محیط زیست، جامعه، اقتصاد و سیاست میباشد. مهم ترین مسئله اخلاقی تولید، مصرف و تجارت غذا در حضور گرسنگان است، همچنین سالم بودن مواد غذایی نیزیک مسئلهی اخلاقی بسیار مهم است. در تمامیت کارکردی، کشاورزی به عنوان یک سیستم پیچیده ی تولید، ارزش های اجتماعی و ارتباطات اکولوژیکی دیده شده است، یعنی جایی که تمامیت کارکردی سیستم می تواند توسط فعالیت های انسانی پرورش یابد یا قطع شود. بر این اساس مسئولیت آیندگان و نیز نسل های کنونی، ما را به حفظ منابع طبیعی حیات و اجتناب از تغییرات غیر قابل برگشت با پیامدهای قابل پیشبینی متعهد می سازد. بنابراین نگاه اخلاق گرایانه یک دیدگاه کلی نگر بوده و صرفا مجموعه ای از روش ها نیست بلکه نگرشی است که تنها به تولید بسنده نکرده و کل سیستم را در نظر گرفته و انسان را نیز جزیی از این سامانه به شمار میآورد و گام برداشتن در راستای کشاورزی پایدار در تحقق اهداف همین نگرش می باشد.
