به منظور بررسی اثر سیستمهای مختلف خاکورزی و تراکم گیاهی بر ویژگیهای زراعی کینوا و زیست توده گیاهان هرز، آزمایشی در مزرعهای واقع در 5کیلومتری شهرستان چرداول (منطقه آسمان آباد) در بهار و تابستان سال 1398 اجرا شد. این آزمایش به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار صورت گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل خاکورزی به عنوان فاکتور اصلی در سه سطح (بدون خاک ورزی (کشت مستقیم با ردیفکار)، خاکورزی حفاظتی (کاربرد پنجه غازی و سپس کشت با ردیفکار) و خاکورزی مرسوم (ابتدا گاوآهن برگرداندار، سپس کاربرد دیسک و نهایتا کشت با ردیفکار) و تراکم گیاه کینوا در سه سطح ( 100 ،80 و 120بوته در متر مربع)، به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شد. نتایج آزمایش نشان داد خاکورزی بر ارتفاع بوته، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و صفات کیفی دانه (درصد نیتروژن، فسفر و پتاسیم) و نیز وزن خشک و تراکم بوته علفهای هرز تاثیر معنی داری داشت. بین تیمارهای خاکورزی مرسوم و حفاظتی تفاوت معنی داری مشاهده نشد. بیشترین عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک در تیمارهای خاکورزی مرسوم و حفاظتی مشاهده شد. نتایج اثر تراکم کاشت نشان داد تراکم کاشت بر ارتفاع بوته، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و صفات کیفی دانه (درصد نیتروژن، فسفر و پتاسیم) و وزن خشک و تراکم بوته علفهای هرز تاثیر معنی داری داشت. با افزایش تراکم کاشت وزن هزار دانه و درصد پتاسیم و فسفر دانه کاهش یافت اما افزایش تراکم از 80 به 100 بوته در مترمربع، عملکرد دانه را از 2269 کیلوگرم در هکتار به 2963 کیلوگرم در هکتار افزایش داد. همچنین افزایش تراکم کاشت باعث کاهش تراکم بوته و وزن خشک علفهای هرز گردید. بطور کلی نتایج نشان داد بین خاکورزی مرسوم و حفاظتی در عملکرد دانه کینوا تفاوت معنی داری وجود نداشت. با توجه به نتایج این مطالعه، امکان استفاده از خاکورزی حفاظتی و تراکم 100 بوته در مترمربع میتواند برای تولید کینوا در منطقه مورد مطالعه پیشنهاد گردد.
