جان هیک فیلسوف نام آشنای معاصر با نظریه کثرت گرایی دینی شناخته شده است. اما رکن اصلی نظریه پلورالیستی او بر پایه تحلیلش از اعتبار واصالت تجربه های دینی گوناگون شکل گرفته است. در واقع او از باور به کثرت در تجارب دینی به کثرت گرایی در باورهای دینی پل می زند. او در تلقی اش عناصر مختلفی را(از نظریه ویتگنشتاین به نام "دیدن به عنوان"گرفته تا معرفت شناسی ادراک حسی کانت و رئالیسم انتقادی)گرد می آورد تا تنوع تجربه های دینی و در ادامه، اصالت علی السویه همه آنها را نتیجه بگیرد. اما مهمترین اصول وبراهین مورد استفاده او برای اثبات اعتبار معرفت شناختی تجربه های دینی عبارتند از: باور پایه بودن متعلق تجربه دینی، اصل اعتماد خطیر1، اصل گواهی، ونهایتا" اصل پراگماتیستی(عمل گرایانه) نتایج مطلوب اخلاقی ومعنوی در زندگی صاحبان تجارب دینی. اگر چه هیک از این اصول و براهین برای معقول جلوه دادن واعتبار معرفت شناختی تجربه های دینی بهره می گیرد، اما براین اصول نقدها وایراداتی وارد است که به آنها اشاره می شود.
