فرشید فتاح نیا

به دلیل اهمیت روزافزون مس ئله مقاومت آنتی بیوتیکی و در نتیجه محدودیت اس تفاده از محرک های رشدی آنتی بیوتیکی در تغذیه جوجه های گوش تی، آزمایش ی به منظور تعیین اثرات دو نوع از ترکیبات پربیوتیکی )به عنوان کاندیدای جایگزین آنتی بیوتیک( روی عملک رد و خصوصیات الش ه جوجه های گوش تی انجام ش د. در این آزمایش از 192 جوجه نر س ویه هوبارد در غال ب طرح پایه کامال تصادفی استفاده شد. مجموعاً از 8 تیمار، هر تیمار در 3 تکرار و 8 مشاهده در هر تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل: گروه شاهد )بدون محرک رشد(، یک سطح از آنتیبیوتیک ویرجینیامایسین، سه سطح از پربیوتیک اینولین )5/1 ،3 و 5/4 درصد از جیره( و سه سطح از یک پربیوتیک مانان اولیگوساکاریدی )1/0 ،2/0 و 3/0 درصد ازجیره(، بود. دادههای این آزمایش توسط رویه GLM از نرم افزار SAS مورد آنالیز آماری قرار گرفتند. جوجه ها به مدت 6 هفته، به صورت آزاد با جیره های تمام آردی تغذیه شدند. وزن جوجه ها و مقدار مصرف خوراک به صورت هفتگی توزین و بر اساس دادههای حاصل، ضریب تبدیل خوراک محاسبه گردید. در روز 43 آزمایش از هر واحد آزمایشی دو جوجه به عنوان نمونه انتخاب و مورد تجزیه الشه قرار گرفتند. صفات کیفی اندازه گیری شده در تجزیه الشه شامل: وزن الشه، اوزان نسبی گوشت ناحیه سینه، ران، گردن وکمر، چربی حفره بطنی و اندام های دستگاه گوارش )پانکراس، سنگدان، پیش معده، قلب و روده( بودند. بر اس اس نتایج این آزمایش، بیش ترین مقادیر مصرف خوراک مربوط به جوجه های تغذیه شده با جیره های حاوی اینولین بود. جوجه های تغذیه شده با جیره های حاوی اینولین هم چنین افزایش وزن بیشتری را در مقایسه با گروه شاهد و گروه مانان الیگوس اکاریدی داش تند. بهترین ضریب تبدیل غذایی مربوط به تیمارهای مکمل شده با اینولین بود که از نظر آماری در مقایسه ب ا س ایر تیمارها معنی بود. کمترین میزان چربی حفره بطنی مربوط به س طوح مختلف جیره ای اینولی ن بود که اختالف معنی داری با س ایر تیمارها داش ت. وزن نس بی ایلئوم و ژژنوم )گرم برای هر س انتی متر از طول این اجزا( در جوجه های تغذیه ش ده از تیمار های اینولینی بیشتر بود