فرشید فتاح نیا

پسماندههای یم و وه بار تره فصلهای تابستان و زمستان در یک نوبت در هر فصل تهیه و ترکیبات شیمیایی آنها در آزمایشگاه اندازهگیری شد 5 .گرم ماده خشک از پسماندههای هر فصل یا پودر یونجه در کیسههای نایلونی با سه تکرار در شکمبه ار سه س قوچ فیستولادار قرار گرفت و در زمانهای صفر، ، 8 ،4 ، 16 ، 24 ، 48 و 72 96 ساعت از شکمبه خارج شدند و تجز ریپذ هی ی ماده خشک، ماده آلی، پروتئین خام، الیاف نامحلول در شوینده خنثی ( NDF (و اسیدی ( ADF ( تعیین شد. مقدار پسماندههای در ) درصد 25 12/ 28 و 80/ ) ADF ( و درصد 34 66/ 37 و 85/ ) NDF ( ، درصد 15 00/ 17 و 85/ ) خام پروتئین تابستان بیشتر از زمستان بود. ماده خشک ( /57 و 12/ 13 13 در برابر /00 92 درصد)، ماده آلی ( /90 و 83/ 20 84 در برابر در) درصد 34 10/ برابر در 25 12/ 28 و 80/ ) ADF و) درصد 48 00/ برابر در 34 66/ 37 و 85/ ) NDF ( ، درصد 94 00/ پسمان دههای تابستان و زمستان کمتر از یونجه بود، اما مقادیر پروتئین خام ( /85 17 در برابر /00 و 15 05 /15 درصد و ) کربوهیدراتهای غیرالیافی ( /53 33 در برابر /14 و 27/ 96 29 درصد به) ترتیب در پسمان هد های تابستان و زمستان بیشتر از یونجه بود . پسمان هد های تابستان و زمستان تفاوت معنیداری به لحاظ فراسنجههای تجزیهپذیری شکمبهای نداشتند. در تمام زمانهای شکمبهگذاری، پسماندهها نسبت به یونجه تجزیهپذیری بیشتری در بخش ماده آلی و تجریهپذیری کمتری د ر بخش ADF داشتند. نتایج این آزمایش نشان داد که میتوان از پسمان هد های میوه و ترهبار با موفقیت در تغذیه گوسفندان بالغ استفاده کرد اما توجه به نوع پسمان هد ها و فصل سال نیز حائز اهمیت است