ٞهدف از انجام این پژوهش بررسی اثر روش های مختلف خشک کردن برگ بلوط و افزودن پلی اتیلن گلیکول بر غلظت ترکیبات فنولی و اثر آن بر جمعیت پروتوزوآ، کل گاز تولیدی و تولید متان در شرایط آزمایشگاه بود. این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی و به صورت فاکتوریل دو در چهای با دوازده تکرار برای هر تیمار در دو دوره انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل روش های مختلف خشک کردن برگ بلوط (خشک کردن در آفتاب، در سایه، در آون و به روش انجماد) با و بدون پلی اتیلن گلیکول بود. روش های مختلف خشک کردن بر غلظت کل ترکیبات فنولی، تانن متراکم و تانن قابل هیدرولیز اثر معنی داری داشت اما روش خشک کردن بر محتوای کل تانن تاثیر معنی داری نداشت. در همه تیمارهای آزمایشی جمعیت پروتوزوآ تحت تاثیر پلی اتیلن گلیکول افزایش معنی داری را نشان دادند. بیشترین و کمترین جمعیت پروتوزوآ به ترتیب در تیمارهای خشک کردن با انجماد و آون مشاهده شد. با افزودن پلی اتیلن گلیکول تولید گاز افزایش غیرمعنی داری نشان داد. در همه تیمارها (به جزء خشک شدن در آفتاب و آون) با افزودن پلی اتیلن گلیکول تولید متان به طور معنی داری افزایش یافت. بیشترین و کمترین تولید متان به ترتیب در تیمار خشک کردن با انجماد و آون مشاهده شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که خشک کردن با استفاده از آون غلظت کل ترکیبات فنولی و تانن قابل هیدرولیز برگ بلوط و تولید گاز متان ناشی از تخمیر میکروبی برگ را نسبت به سایر روش های خشک کردن به میزان بیشتری کاهش داد. بنابراین با توجه به یافته های این مطالعه به نظر می رسد خشک کردن برگ بلوط با آون روش مناسب تری می باشد.
