فرشید فتاح نیا

به منظور مطالعه اثر زمان تزریق ویتامین AD3E بر کیفیت آغوز میش‌های افشاری و جذب ایمیونوگلوبولین در بره‌های آنها از 40 رأس میش بالغ افشاری با میانگین وزن بدن 45 کیلوگرم استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1- میش‌های تیمار شاهد (بدون تزریق ویتامین‌های AD3E)، 2- میش‌های دریافت کننده 10 میلی‌لیتر محلول تزریقی حاوی AD3E در چهار هفته قبل از زایش، 3- میش‌های دریافت کننده 10 میلی‌لیتر محلول تزریقی حاوی AD3E در دو هفته قبل از زایش و 4- میش‌های دریافت کننده 5 میلی‌لیتر محلول تزریقی حاوی AD3E در چهار و دو هفته قبل از زایش بودند. بیشترین غلظت گلوکز و مالون‌دی‌آلدئید در روز 7 قبل از زایش در پلاسمای میش‌های گروه شاهد مشاهده شد (05/0>P). تزریق ویتامین AD3E در مقایسه با عدم تزریق آن باعث افزایش پروتئین کل و شاخص بریکس پلاسمای میش‌ها (در روز 7 قبل از زایش) و بره‌های آنها شد (05/0>P). کمترین شاخص بریکس در آغوز میش‌های گروه شاهد مشاهده شد (05/0>P). درصد پروتئین آغوز میش‌های گروه کنترل در مقایسه با دیگر گروه‌ها تمایل به کاهش داشت (08/0=P). تزریق 10 میلی‌لیتر محلول ویتامین AD3E در دو هفته قبل از زایش باعث افزایش فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز، سوپراکسید دسموتاز و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل در پلاسمای میش‌ها (در روز 7 قبل از زایش) و بره‌های آنها شد (05/0>P). به‌طور کلی، تزریق 10 میلی‌لیتر ویتامین AD3E در دو هفته قبل از زایش باعث افزایش غلظت پروتئین کل و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی پلاسمای میش‌ها، افزایش درصد پروتئین آغوز و به دنبال آن افزایش غلظت پروتئین کل و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی پلاسمای بره‌های آنها شد.