فرشید فتاح نیا

زمینه مطالعاتی: سیلو کردن محصولات با ماده خشک کم به تهیه علوفه سیلو شده با کیفیت پایین می‌انجامد که پساب زیادی را در جریان سیلو کردن تولید می‌کند. یکی از راهکارهای کاهش تولید پساب استفاده از مواد جاذب‌الرطوبت است. هدف: در این پژوهش اثر سطوح مختلف یونجه و تفاله خشک چغندرقندپرک به تنهایی و یا همراه با هم، در سطح 5 تا 5/7 درصد علوفه‌تر ذرت سیلو شده به عنوان جاذب‌الرطوبت بر فراسنجه‌های تخمیر ذرت سیلو شده در شرایط برون‌تنی مطالعه شد. روش‌ کار: ترکیب شیمیایی، فراسنجه‌های تولید گاز، غلظت نیتروژن و کل جمعیت پروتوزوآ در شرایط برون‌تنی و بخش‌های مختلف پروتئین‌خام سیلاژهای آزمایشی اندازه‌گیری شد. نتایج: نتایج نشان داد میزان ماده‌خشک، پروتئین‌خام و خاکستر ذرت سیلو شده با افزایش میزان یونجه‌خشک افزایش یافت، به گونه‌ای که ذرت سیلو شده دارای 5/7 درصد یونجه‌خشک بیشترین و ذرت سیلو شده دارای 5 درصد تفاله‌خشک چغندرقند‌پرک، کمترین میزان ماده‌خشک، پروتئین‌خام و خاکستر را داشتند. فراسنجه‌های تولید گاز، غلظت آمونیاک، جمعیت کل پروتوزوآ، میزان انرژی قابل متابولیسم برآورد شده، کل اسیدهای چرب کوتاه زنجیر و ماده آلی گوارش‌پذیر سیلاژهای آزمایشی با یکدیگر تفاوت معنی‌دار نداشتند. بخش‌های مختلف پروتئین‌خام بین سیلاژهای آزمایشی متفاوت بود به صورتی که ذرت سیلو شده حاوی 5/7 درصد تفاله خشک چغندرقند پرک کمترین میزان بخش A و B2 را داشت و ذرت سیلو شده حاوی 5/7 درصد علوفه یونجه خردشده بیشترین میزان بخش A و B2 را به خود اختصاص داد. سیلاژ ذرت حاوی 5/7 درصد تفاله خشک چغندرقندپرک و 5 درصد تفاله خشک چغندرقندپرک به ترتیب کمترین و بیشترین بخش B3 پروتئین را به خود اختصاص دادند و ذرت سیلو شده بدون افزودنی و ذرت سیلو شده با 5/7 درصد تفاله خشک چغندرقندخشک پرک به ترتیب کمترین و بیشترین بخش C پروتئین را به خود اختصاص دادند. نتیجه‌گیری نهایی: افزودن یونجه‌خشک خردشده و تفاله‌خشک چغندرقند پرک به ذرت سیلو شده ، با افزایش ماده خشک سیلاژ همراه شد و میزان پساب تولیدی را کاهش داد.