فرشید فتاح نیا

این آزمایش به منظور بررسی اثر فرآوری حرارتی )برشته و اکسترود کردن( بر تجزیهپذیری شکمبهای پروتئین خام و قابلیت هضم رودهای RUP دانه سویای خام، برشته و اکسترود شده در قالب طرح کامال تصادفی انجام شد. برشته و اکسترود کردن در دمای 541 درجه سانتیگراد انجام شد. نتایج نشان داد که بیشترین تجزیهپذیری شکمبهای پروتئین خام در دانه سویای خام و کمترین در دانه سویای برشته شده مشاهده شد )51/5>P .)فرآوری حرارتی )برشته کردن و اکسترود کردن( باعث کاهش تجزیهپذیری شکمبهای پروتئین خام دانه سویا شد )55/5>P .)بیشترین قابلیت هضم رودهای RUP در دانه سویای خام و اکسترود شده و کمترین در دانه سویای برشته مشاهده شد )51/5>P .)فرآوری حرارتی )برشته کردن و اکسترود کردن( باعث کاهش قابلیت هضم رودهای RUP در دانه سویا شد. )55/5>P .)بیشترین تجزیهپذیری پروتئین خام در کل دستگاه گوارش در دانه سویای خام و کمترین در دانه سویای برشته شده مشاهده شد )51/5>P .)فرآوری حرارتی )برشته کردن و اکسترود کردن( باعث کاهش قابلیت هضم پروتئین دانه سویا در کل دستگاه گوارش شد )51/5>P .)نتایج این آزمایش نشان داد که اکسترود کردن به دلیل کاهش تجزیهپذیری شکمبهای پروتئین و افزایش قابلیت هضم رودهای RUP مناسبتر باشد