فرشید فتاح نیا

ین آزمایش به منظور بررسی اثر فرآوری حرارتی بر روی بخشهای نیتروژن پروتئین خام دانه سویای خام، برشته و اکسترود شده در قالب طرح کامال تصادفی با استفاده از روش CNCPS انجام شد. برشته و اکسترود کردن در دمای 541 درجه سانتیگراد انجام شد. بیشترین و کمترین درصد نیتروژن غیرپروتئینی به ترتیب در دانه سویای خام و برشته مشاهده شد )51/5>P .)درصد نیتروژن غیرپروتئینی توسط فرآوریهای برشته و اکسترود کردن کاهش یافت )51/5>P .)بیشترین و کمترین درصد نیترون قابلحل در بافر به ترتیب در دانه سویای خام و برشته مشاهده شد )51/5>P .) درصد نیتروژن قابلحل در بافر توسط فرآوریهای برشته و اکسترود کردن کاهش یافت )51/5>P .)بیشترین و کمترین درصد نیتروژن قابلحل (B2( و غیرقابلحل (B3(در شوینده خنثی به ترتیب در دانه سویای برشته و خام مشاهده شد )51/5>P .)درصد نیتروژن قابلحل و غیر قابلحل در شوینده خنثی توسط فرآوریهای برشته و اکسترود کردن افزایش یافت )51/5>P .)بیشترین و کمترین درصد نیتروژن غیر قابلحل در شوینده اسیدی )بخش C )به ترتیب در دانه سویای برشته و اکسترود شده مشاهده شد )51/5>P .)درصد نیتروژن غیر قابلحل در شوینده اسیدی توسط فرآوریهای برشته و اکسترود کردن به ترتیب افزایش و کاهش یافت )51/5>P .)نتایج این آزمایش نشان داد که فرآوری حرارتی به طور معنیدار باعث کاهش بخش A و B1 و افزایش بخش B2 و B3 شد. همچنین به دلیل کاهش بخش C ،فرآوری اکسترود کردن بهتر از برشته کردن بود.