فرشید فتاح نیا

این مطالعه بهمنظور بهبود کیفیت پروتئین کنجاله آفتابگردان با استفاده از پرتوتابی انجام شد. نمونه کنجاله آفتابگردان با پرتوهای گاما و الکترون (50 کیلوگری) مایکروویو (800 وات 4 دقیقه) و مادون قرمز (1000 وات 30 ثانیه) پرتوتابی شد. برای تعیین تجزیهپذیری شکمبهای پروتئین خام کنجاله آفتابگردان از روش کیسههای نایلونی استفاده شد و قابلیت هضم رودهای و بخشهای مختلف پروتئین به ترتیب با روش سه مرحلهای و پروتئین و کربوهیدرات خالص کرنل اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که کمترین تجزیهپذیری مؤثر پروتئین کنجاله آفتابگردان در نرخ عبور 8 درصد در ساعت در کنجاله پرتوتابی شده با گاما مشاهده شد (05 0< /P .( کمترین مقدار بخش A در کنجاله آفتابگردان پرتوتابی شده با مادون قرمز؛ کمترین مقدار بخش B1 و بیشترین مقدار بخش B2 در کنجاله آفتابگردان پرتوتابی شده با پرتو الکترون، بیشترین مقدار بخش B3 در کنجاله آفتابگردان پرتوتابی شده با مایکروویو و کمترین مقدار آن در کنجاله آفتابگردان پرتوتابی شده با مادون قرمز و بیشترین مقدار بخش C در کنجاله آفتابگردان پرتوتابی شده با مادون قرمز و کمترین مقدار آن در کنجاله پرتوتابی شده با گاما مشاهده شد (05 0< /P .(بیشترین قابلیت هضم رودهای پروتئین کنجاله آفتابگردان مربوط به کنجالههای پرتوتابی شده بود ( 05 0< /P .(با توجه به نتایج این آزمایش پرتوتابی الکترون و مادون قرمز عملآوریهای مناسبی برای کنجاله آفتابگردان میباشند