میکروبهای شکمبه، سلولز و سایر ترکیبات خوراکی را تخمیر و ترکیبات ازته غیر پروتئینی را به پروتئین میکروبی تبدیل می کنند. تخمیر در شکمبه با تولید آمونیاک، متان و حرارت همراه است. این حرارت در آب و هوای سرد برای گرم نگه داشتن بدن گاو مفید است، اما در آب و هوای گرم تنش حرارتی را در حیوان افزایش می دهد. رشد و تکثیر میکروارگانیسم های شکمبه به تولید ATP و استفاده از آن برای سنتز ماکرومولکولهای موردنیاز وابسته است و این فرایندها با تولید حرارت همراه هستند. شرایط شکمبه نیز موثر است، برای مثال کاهش pH مایع شکمبه، بازدهی رشد میکروارگانیسم ها را کاهش می دهد و با تولید حرارت بیشتری همراه است. یکسری از راه کارهای تغذیه ای برای کاهش حرارت تخمیر مفیداند. برای مثال استفاده از آنتی بیوتیکهای یونوفری، خوراکهای عبوری، خوراکهایی که در شکمبه حرارت کمتری تولید می کنند وکاهش هزینه های انرژی نگهداری باکتریها و کاهش مصرف خوراک را نام برد .
