فرشید فتاح نیا

به منظور بررسی اثر اسیدلینولئیک مزدوج محافظت شده در شکمبه و سطح پروتئین غیر قابل تجزیه در شکمبه بر فراسنجههای خونی بزغالههای شیرگیری شده بومی استان ایالم آزمایشی با استفاده از 32 رأس بزغاله کردی نر و ماده با میانگین وزن 1/1±06/13 کیلوگرم در یک آزمایش فاکتوریل 2×2 در قالب طرح بلوکهای کامالً تصادفی انجام شد. طول دوره آزمایش 100 روز بود که 20 روز اول به عنوان دوره عادتپذیری در نظر گرفته شد. جیرههای آزمایشی دارای دو سطح اسیدلینولئیک مزدوج محافظت شده در شکمبه )0 و 5/1 درصد( و دو سطح پروتئین غیر قابل تجزیه در شکمبه )باال و پائین به ترتیب 35 و 25 درصد از پروتئین خام جیره( بودند. نتایج نشان داد جیرههای آزمایشی بر تعداد گلبولهای قرمز، تعداد گلبولهای سفید، غلظت هموگلوبین، هماتوکریت و لنفوسیت خون بزغالهها اثری نداشت )05/0 > P .)بزغالههای تغذیه شده با جیرههای حاوی سطح باالتر پروتئین غیر قابل تجزیه در شکمبه، درصد نوتروفیل باالتری در روز 20 آزمایش داشتند )05/0 < P .)همچنین استفاده از مکمل اسیدلینولئیک مزدوج محافظت شده در شکمبه باعث افزایش شمار گلبول سفید در روز 60 آزمایش شد )05/0 < P .)با توجه به نتایج، اثر متقابل اسیدلینولئیک مزدوج محافظت شده در شکمبه و سطح پروتئین غیر قابل تجزیه در شکمبه بر فراسنجههای خونی بزغالههای بومی در کل دوره پرورش اثری نداشت.