فرشید فتاح نیا

آزمایش حاضر به منظور بررسی اثر تفاوت کاتیون – آنیون جیره فلاشینگ حوالی جفتگیری بر غلظت متابولیت‌ها، هورمون‌ها و مواد معدنی پلاسما و عملکرد تولید مثلی میش‌های کردی انجام شد. برای این منظور از 84 راس میش بالغ کردی با میانگین وزن بدن 40 کیلوگرم، نمره وضعیت بدنی 75/2 و سن 2 تا 4 سال استفاده شد. حیوانات بر اساس سن و وزن بدن به دو گروه (42 راس در هر گروه) تقریبا یکسان تقسیم و به طور تصادفی به جیره‌های آزمایشی اختصاص داده شدند. جیره‌های آزمایشی شامل 1- جیره با تفاوت کاتیون – آنیون مثبت (193+ میلی‌اکی‌والان در کیلوگرم ماده خشک) و 2- جیره با تفاوت کاتیون – آنیون منفی (21- میلی‌اکی‌والان در کیلوگرم ماده خشک) بودند. از مکمل آنیونیک دوره انتقال گاوهای شیری برای کاهش تفاوت کاتیون - آنیون جیره دوم استفاده شد. دو هفته پس از شروع تغذیه جیره‌های فلاشینگ، فحلی میش‌ها با استفاده از اسفنج درون واژنی به مدت 9 روز و تزریق درون عضلانی 5 میلی‌لیتر وتارولین در زمان برداشت اسفنج همزمان شد. جیره‌های آزمایشی بر نرخ فحلی، نرخ باروری، نرخ بره‌زایی، نرخ دوقلوزایی و وزن تولد و جنس بره‌های متولد شده اثری تداشتند (05/0P). جیره‌های آزمایشی بر غلظت انسولین پلاسمای میش‌ها در روز فحلی و روز خروج اسفنج و غلظت تستوسترون در روز خروج اسفنج نداشتند (05/0P). غلظت سدیم، پتاسیم، کلسیم و منیزیم پلاسمای میش‌ها در روز فحلی و روز خروج اسفنج تحت تاثیر تفاوت کاتیون – آنیون جیره فلاشینگ قرار نگرفت (05/0P). در کل، با توجه به این نتایج تغذیه جیره فلاشینگ دارای تفاوت کاتیون - آنیون متفاوت در حوالی جفتگیری نتوانست جنس بره‌های متولد شده از میش‌های کردی را تحت تاثیر قرار دهد.