فرشید فتاح نیا

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر جیره‌های حاوی باگاس نیشکر فرآوری‌شده با اوره و ملاس در زمان‌های مختلف بر فرآیندهای تخمیر شکمبه‌ای و قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی در شرایط برون‌تنی انجام شد. نمونه‌های باگاس با محلول اوره 5 درصد و ملاس 10 درصد مخلوط و برای مدت 30 یا 45 روز در شرایط بی‌هوازی نگهداری شدند. تیمارهای آزمایشی شامل 1- باگاس فرآوری‌نشده و ذخیره شده به مدت 30 روز؛ 2- باگاس فرآوری‌شده با ملاس 10 درصد و ذخیره شده به مدت 30 روز؛ 3- باگاس فرآوری‌شده با محلول اوره 5 درصد و ذخیره شده به مدت 30 روز؛ 4- باگاس فرآوری‌شده با ملاس 10 درصد و محلول اوره 5 درصد و ذخیره شده به مدت 30 روز؛ 5- باگاس فرآوری‌نشده و ذخیره شده به مدت 45 روز؛ 6- باگاس فرآوری‌شده با ملاس 10 درصد و ذخیره شده به مدت 45 روز؛ 7- باگاس فرآوری‌شده با محلول اوره 5 درصد و ذخیره شده به مدت 45 روز و 8- باگاس فرآوری‌شده با ملاس 10 درصد و محلول اوره 5 درصد و ذخیره شده به مدت 45 روز بودند. نتایج نشان داد که کمترین درصد ماده خشک و NDF جیره و بیشترین درصد پروتئین خام، قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی، تولید گاز تجمعی 24 و 96 ساعت و پتانسیل تولید گاز (A) مربوط به جیره دارای باگاس فرآوری‌شده با ملاس 10 درصد و محلول اوره 5 درصد و ذخیره شده به مدت 30 روز و جیره دارای باگاس فرآوری‌شده با ملاس 10 درصد و محلول اوره 5 درصد و ذخیره شده به مدت 45 روز بود (05/0P<). کمترین زمان تأخیر مربوط به جیره‌های شاهد (باگاس فرآوری نشده و ذخیره شده برای 30 و 45 روز) بود (05/0P<). تولید متان، فاکتور تفکیک‌شوندگی و بازده تولید توده میکروبی تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت (05/0