فرشید فتاح نیا

هدف این مطالعه بررسی اثر کاهش سطح پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه و مکمل اسیدهای آمینه لیزین و متیونین محافظت شده در شکمبه جیره بر مصرف ماده خشک، تولید و ترکیب شیر، فراسنجه‌های بیوشیمیایی خون، قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی در کل دستگاه گوارش و بازده استفاده از نیتروژن در گاوهای هلشتاین در اوایل دوره شیردهی بود. از 12 راس گاو هلشتاین زایش دوم در قالب طرح مربع لاتین تکرار شده 4×4 (4 تیمار در 4 دوره) استفاده شد. طول هر دوره آزمایشی 21 روز شامل 14 روز برای عادت‌پذیری و 7 روز برای ثبت داده‌ها و جمع‌آوری نمونه‌ها بود. جیره‌های آزمایشی شامل 1- جیره حاوی 32/17 درصد پروتئین خام بدون مکمل لیزین و متیونین محافظت شده در شکمبه، 2- جیره حاوی 08/16 درصد پروتئین خام و 045/ درصد متیونین محافظت شده در شکمبه، 3- جیره حاوی 18/15 درصد پروتئین خام و 075/0 درصد متیونین محافظت شده در شکمبه و 4- جیره حاوی 2/14 درصد پروتئین خام، 105/0 درصد متیونین و 037/0 درصد لیزین محافظت شده در شکمبه بودند. نتایج نشان دادند که کمترین مصرف ماده خشک در گاوهای تغذیه شده با جیره حاوی 2/14 درصد پروتئین خام، 105/0 درصد متیونین و 037/0 درصد لیزین محافظت شده در شکمبه و جیره حاوی 18/15 درصد پروتئین خام و 075/0 درصد متیونین محافظت شده در شکمبه مشاهده شد (05/0>P). تولید شیر خام، شیر تصحیح شده برای 4 درصد چربی، شیر تصحیح شده برای انرژی و تولید ترکیبات شیر تحت تاثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت (05/0P). جیره‌های آزمایشی بر غلظت گلوکز، تری‌گلیسرید، بتاهیدروکسی بوتیرات، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلانین آمینوترانسفراز، آلبومین، پروتئین کل، کلسیم، فسفر و منیزیم خون تاثیری نداشتند (05/0P). جیره‌های آزمایشی بر قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی در کل دستگاه گوارش گاوها تاثیری نداشتند (05/0P). اما بازده استفاده از پروتئین خام خوراک برای تولید پروتئین شیر تحت تاثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت (05/0