ملاتونین نقشهای متفاوت و مهمی بر بسیاری از جنبههای رشد و نمو گیاهان دارد. مشخص شده است که ملاتونین دارای خواص آنتیاکسیدانی است و در فرآیندهای جوانهزنی، بلوغ، پیری، حفاظت سلولی و مقاومت در برابر تنشهای زنده و غیرزنده نقش دارد. در این مطالعه اثر غلظتهای مختلف ملاتونین (صفر، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ میکرومولار) بر عملکرد، صفات رشدی و برخی خصوصیات زیست شیمیایی فلفل تند تحت سطوح مختلف آبیاری (آبیاری پس از ۴۰، ۸۰ و ۱۲۰ میلیمتر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A) مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به صورت کرتهای خردشده در قالب طرح بلوکهای کاملاً تصادفی با سه تکرار در یکی از مزارع تولیدی در ۲۰ کیلومتری شهرستان درهشهر در سال ۱۴۰۰ انجام شد. نتایج نشان داد که کاهش آبیاری باعث کاهش رشد و عملکرد گیاه شده و محتوای پرولین و مالون دیآلدهید را افزایش داد. کاربرد ملاتونین در تمام سطوح آبیاری سبب بهبود رشد و عملکرد فلفل در شرایط مزرعه گردید. همچنین محلولپاشی ملاتونین باعث کاهش محتوای پرولین و مالون دیآلدهید شده و کلروفیل و کاروتنوئید را نسبت به شاهد افزایش داد. غلظت ۲۰۰ میکرومولار ملاتونین تأثیر بهتری بر رشد و عملکرد فلفل نسبت به غلظتهای دیگر داشت. همچنین اثر بخشی هورمون ملاتونین بیشتر در سطح آبیاری ۱۲۰ میلیمتر تبخیر مشاهده شد. بهطورکلی نتایج این تحقیق نشان داد که کاربرد ملاتونین (به خصوص در غلظتهای ۱۰۰ و 200 میکرومولار) با افزایش محتوای کلروفیل و کاهش تجمع مالون دیآلدهید و پرولین باعث کاهش آثار تنش خشکی در گیاه فلفل شد.
