کمبود آب یکی از مهمترین چالشهای تولید محصولات کشاورزی در مناطق وسیعی از کشور ایران است. بنابراین استفاده از تکنیکهای موثر برای افزایش بازده مصرف آب ضروری به نظر میرسد. استفاده از کائولین و پلیمر سوپر جاذب با کاهش تعرق و افزایش فراهمی آب برای گیاهان سبب رشد و عملکرد بهتر گیاهان در شرایط تنش خشکی میشوند. هدف از این تحقیق ارزیابی اثرات جداگانه کائولین و پلیمر سوپر جاذب بر رشد، عملکرد، برخی پاسخهای فیزیولوژیکی و کارایی مصرف آب گوجه فرنگی تحت رژیمهای مختلف آبیاری (100، 75 و 50 درصد نیاز آبی) بود. نتایج نشان داد که کاهش آبیاری، خصوصا در سطح 50 درصد نیاز آبی، سبب کاهش پارامترهای رشدی، عملکرد و بازده مصرف آب شده و کلروفیل و محتوای رطوبت نسبی را نیز کاهش داد. کاربرد کائولین و سوپر جاذب در تمام سطوح آبیاری سبب افزایش پارامترهای رشدی و عملکردی شده و آثار تنش خشکی بر گیاه را تعدیل کردند. کاربرد همزمان کائولین و سوپرجاذب، در سطوح رطوبتی 100، 75 و 50 درصد نیاز آبی، به ترتیب 103، 111 و 172 درصد عملکرد کل گوجه فرنگی را نسبت به شاهد افزایش دادند. همچنین کارایی مصرف آب با کاربرد کائولین و سوپر جاذب افزایش یافته به طوری که بیشترین کارایی مصرف آب (06/30 کیلوگرم بر متر مکعب) در آبیاری 100 درصد نیاز آبی و کاربرد همزمان کائولین و سوپر جاذب به دست آمد. تیمارهای کائولین و سوپر جاذب سبب افزایش کلروفیل و محتوای رطوبت نسبی شده و محتوای مالون دی آلدهید برگهای گوجه فرنگی را کاهش دادند. کاربرد همزمان کائولین و سوپر جاذب اثر هم افزایی داشته به طوری که در اکثر صفات مورد ارزیابی بهترین نتیجه در این تیمار مشاهده شد. به طور کلی نتایج نشان داد که کاربرد همزمان کائولین و پلیمر سوپر جاذب با کاهش آثار تنش خشکی بر گیاه گوجه فرنگی سبب بهبود رشد و عملکرد آن در شرایط مزرعه میشوند.
