از جمله عوامل محرک رشد اقتصادی برای کشورهای اوپک، منابع طبیعی و به ویژه نفت است. که اگرچه، نفت منبع بسیار مهمی از درآمدهای مالی و ارزی دولتها را تشکیل میدهد اما، فرآیند استخراج و تبدیل منابع طبیعی و نفت منجر به تخریب محیط زیست و نشر آلودگی میشود. انتشار گازهای آلاینده و کاهش کیفیت هوا از مهمترین اثرات خارجی منفی این فعالیتها است. بر همین اساس تحقیق حاضر به بررسی اثر رانت منابع طبیعی، مصرف انرژیهای تجدیدپذیر و رشد اقتصادی برکیفیت هوا در کشورهای عضو اوپک (14 کشور منتخب عضو اوپک بر اساس امکان دسترسی به دادههای مورد نظر شامل کشورهای الجزیره، آنگولا، کنگو، اکوادور، گابن، اندونزی، ایران، عراق، کویت، لیبی، نیجریه، قطر، عربستان، امارات) طی دوره زمانی 1998 تا 2018میپردازد. برای این منظور از روش اقتصاد سنجی مبتنی بر رگرسیون دادههای تابلویی استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که رانت منابع طبیعی و رشد اقتصادی بر شاخص کیفیت هوا در کشورهای اوپک اثرات منفی و معنیدار ومصرف انرژیهای تجدیدپذیر بر شاخص کیفیت هوا در کشورهای اوپک اثر مثبت و معنیدار داشته است. بر همین اساس پیشنهاد می شود سیاست گذاران کشورهای عضو اوپک پیامدهای مثبت و منفی منابع طبیعی را برای رشد اقتصادی و کیفیت هوا مد نظر داشته باشند تا کمترین میزان آسیب به کشورها وارد شود، توسعهی انرژیهای تجدید پذیر در اولویت سیاستگذاری کشورهای عضو اوپک قرار گیرد و در نهایت تدوین و اجرای مقررات زیستمحیطی و تلاش در جهت تغییر ساختاری اقتصاد، از بخش صنعتی(با آلودگی شدید) به بخش خدمات(تبادل اطلاعات)، در دستور کار قرار گیرد.
