توسعه صنعتی و رقابتپذیری صنایع، نیازمند منابع مالی پایدار، دسترسی به سرمایه و نهادهای کارآمد است. در این تحقیق، علاوه بر محاسبه شاخص رقابتپذیری اقتصادی با استفاده از روش تحلیل مؤلفههای اصلی و چهار شاخص، ارزش افزوده بخش تولید، صادرات کالاهای تولیدی، صادرات محصولات با فناوری متوسط و بالا و ارزش افزوده تولیدات صنعتی با فناوری متوسط و بالا، تأثیر توسعه مالی، مالیسازی و کیفیت نهادی بر رقابتپذیری صنعتی در ایران با استفاده از دادههای دوره 1990 تا 2021 و رهیافت دادهها با تواتر مختلف با الگوی توزیع تأخیری آلمن درجه دوم بررسی شده است. نتایج نشان میدهد که توسعه مالی و کیفیت نهادی تأثیر مثبت بر ارتقای رقابتپذیری صنعتی دارند. در حالی که مالیسازی اقتصاد اثری دوگانه بر رقابتپذیری صنعتی میگذارد به طوری که در کوتاهمدت اثر مثبت و در بلندمدت اثر منفی دارد؛ به این معنا که مالیسازی بیش از حد و بدون نظارت کافی میتواند اثرات منفی بر ارزش افزوده و بهرهوری صنایع بر جای گذارد. همچنین نتایج نشان میدهد که سرمایهگذاری و پیچیدگی اقتصادی اثر مثبت بر رقابتپذیری صنعتی دارند بنابراین ترکیب توسعه مالی هدفمند، مدیریت کارآمد فرآیند مالیسازی و بهبود کیفیت نهادی میتواند بهعنوان راهبردی مؤثر جهت تقویت رقابتپذیری و دستیابی به توسعه صنعتی پایدار در ایران عمل کند.
