حکمرانی خوب جهت توسعه سیاستهای زیستمحیطی برای ارتقای مصرف انرژی تجدیدپذیر و جلوگیری از مصرف انرژی تجدیدناپذیر حیاتی است. از این رو هدف این پژوهش بررسی تأثیر رشد اقتصادی و شاخصهای مختلف حکمرانی بر مصرف انرژی تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر در 11 کشور منتخب مجمع کشورهای صادرکننده گاز (GECF) است که برای این منظور برای دوره 1996 تا 2021 از دو روش حداقل مربعات معمولی پویا (DOLS) و حداقل مربعات کاملا اصلاح شده (FMOLS) استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که رشد اقتصادی تأثیر مثبتی بر تمام منابع انرژی تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر دارد. علاوه بر این، به جز انرژی تجدیدپذیر تأثیر کیفیت نظارتی و حاکمیت قانون منفی است و اثربخشی دولت بهطور مثبت بر مصرف همه منابع انرژی تأثیر میگذارد. کنترل فساد نیز مصرف انواع انرژی تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر را افزایش میدهد؛ این درحالی است که به جز زغالسنگ، ثبات سیاسی تأثیر منفی بر منابع نرژی تجدیدناپذیر و تجدیدپذیر دارد. در نهایت نتایج نشان میدهد که بزرگی اثرات رشد اقتصادی و بیشتر شاخصهای حکمرانی بر مصرف انرژی تجدید ناپذیر بیشتر از تجدیدپذیر است. این، نتایج حاکی از آن است که کشورها باید بر بهبود حاکمیت قانون، کنترل فساد، حکمرانی، کیفیت نظارتی، ثبات سیاسی و رشد اقتصادی برای کمک به حفظ تعادل پایدار منابع انرژی تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر تمرکز کنند.
