بتن یکی از پرکاربردترین مصالح جهان است. پس خواص بهبود دوام آن از اهمیت بالایی برخوردار است. به وجود آمدن ترک در اعضای بتنی امری اجتنابناپذیر است. ترکها به دلایل مختلف نظیر انقباض، خزش، کشش و ...... ممکن است ایجاد شود. این عوامل باعث به وجود آمدن ریزترکهایی در اعضای بتنی شده و این ریزترکها به مرور زمان تبدیل به ترکهایی بزرگتر شده و شبکهای پیوسته از ترکها را تشکیل میدهند که نه تنها باعث کاهش ظرفیت باربری بتن شده بلکه نفوذپذیری آن را افزایش داده و در نتیجه دوام بتن کاهش مییابد. بنابر این یک روش جدید با بهکارگیری باکتری، اوره و منبع کلسیم استفاده میشود، که نتیجه آن ترمیم ترکها و کاهش نفوذپذیری بتن خواهد شد. بتن خودترمیم نوعی بتن است که در صورت بروز ترک در آن، بدون نیاز به عوامل بیرونی باعثترمیم خودکار ترکها میشود. بتن حاوی میکروارگانیسم، دارای خاصیت خودترمیمی است. در این تحقیق تاثیرغلظتهای مختلف باکتری بر خواص مکانیکی بتن مورد بررسی قرار گرفته است. در این پژوهش، تعیین غلظت مناسب باکتری و ساخت نمونه بتنی در سه دسته مختلف بتن شاهد، بتن بدون باکتری که حاوی خاکستر بادی، کلسیم لاکتات و اوره و بتن حاوی باکتری از نوع باسیلوس سابتیلیس (Bacillus subtilis ATCC 6633) در سه غلظت 103، 105 و 107 سلول در میلیلیتر همراه با مواد خاکستر بادی، کلسیم لاکتات و اوره ساخته شده و مورد بررسی قرار گرفته است. نمونهها بعد از عمل آوری تحت آزمایشهای مقاومت فشاری، مقاومت کششی، مقاومت خمشی و جذب آب سنین 7 و 28 روزه و ترمیم ترک در عرضهای مختلف در سن 28 روزه مورد بررسی قرارگرفته و نتایج آنها با یکدیگر مقایسه شدهاند. بتن حاوی باکتری، خاکستر بادی، کلسیم لاکتات و اوره باعث افزایش مقاومت فشاری، کششی و خمشی به ترتیب 25/18، 71/29 و 36/36 درصد در غلظت 105 سلول در میلیلیتر، کاهش جذب آب به میزان 66/50 درصد در غلظت 107 سلول در میلیلیتر، رسوب کلسیمکربنات در سطح نمونهها و ترمیم ترک به عرض 5/0 میلیمتر به طور کامل صورت گرفته است.
