استانداردهای گزارشگری و افشای اطلاعات مالی ادعا دارند اطلاعات صورتهای مالی تلفیقی سودند و با تصمیمگیری استفادهکنندگان مربوط هستند.بند 8 استاندارد شمارهء 18 ایران نیز بیان میکند که صورتهای مالی واحد تجاری اصلی به تنهایی تصویر کامل فعالیتهای اقتصادی و وضعیت مالی آن را نشان نمیدهد. استفادهکنندگان صورتهای مالی واحد تجاری اصلی برای تصمیمگیریهای اقتصادی به اطلاعاتی دربارهء وضعیت مالی،عملکرد مالی و جریانهای نقدی گروه نیاز دارند. این نیاز از طریق صورتهای مالی تلفیقی برآورده میشود.این مقاله جهت بررسی این ادعا به بررسی سودمندی اطلاعات صورتهای مالی تلفیقی در مقایسه با اطلاعات صورتهای مالی شرکت اصلی با استفاده از مدلهای رگرسیونی مبتنی بر رویکردهای ارزشیابی EBO 1و محتوای اطلاعاتی پرداخته است.معیار سودمندی توان اطلاعات مالی در تبیین قیمت یا بازده سهام میباشد.نتایج حاصل از برازش مدلها جهت آزمون فرضیه تحقیق نشان میدهد که اطلاعات صورتهای مالی تلفیقی در مقایسه با اطلاعات صورتهای مالی شرکت اصلی سودمندتر نمیباشد.
