هدف از این تحقیق بررسی اثر بکارگیری تکنیکهای حسابداری مدیریت بر پایداری شرکتی با تاکید بر نقش تعدیل کنندگی جهتگیری استراتژیک میباشد. برای اندازهگیری جهتگیری استراتژیک از مدل تئودوسیو و همکاران (۲۰۱۲) و برای تکنیکهای حسابداری مدیریت از مدل لبدوف ( ۲۰۱۹) استفاده شده است. ابزار تحقیق یک پرسشنامه استاندارد است که در اختیار بخش مالی شرکتهای تولیدی پذیرفته شده در بورس و فرابورس اوراق بهادار تهران در سال ۱۴۰۱ قرار گرفته است، که پس از پیگیریهای مکرر تعداد ۹۱ پرسشنامه تکمیل و در اختیار گروه تحقیق قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها و فرضیههای تحقیق با استفاده از نرم افزارهای Smart Pls و Spss صورت گرفته است. نتایج تحقیق نشان داد که جهتگیری استراتژیک اثر تکنیکهای حسابداری مدیریت بر پایداری شرکت را کاهش میکند، چرا که در کشور ما به دلیل وجود بازار انحصاری تلاش برای نوآوری، رضایتمندی مشتری، رقیب محوری و کاهش بهای محصولات از سوی شرکتها کمتر انجام میشود در نتیجه از میزان اثرگذاری تکنیکهای حسابداری مدیریت بر پایداری شرکتها کاسته میشود.
