مهارتهای ارتباطی از مهمترین و مؤثرترین مهارتهای زندگی هستند که بر ابعاد مختلف زندگی فردی و اجتماعی تأثیر چشمگیر دارند. پژوهش حاضر با هدف یافتن مهارتهای ارتباطی در قرآن کریم و بیان نقش آنها در بهبود روابط اجتماعی انسان، به روش تحلیل محتوا، نگاشته شده است. ازآنجاکه مهارتهای ارتباطی طیف گستردهای از تواناییها را شامل میشود، در این پژوهش، به بررسی مهمترین مهارتها که معمولاً در پرسشنامههای مهارتهای ارتباطی مطرح میشوند و در قرآن نیز مورد توجه قرار گرفته پرداخته میشود. این مهارتها شامل خودآگاهی، توانایی دریافت و ارسال پیامهای کلامی و غیرکلامی، مهارت گوش دادن، ارتباط توأم با قاطعیت، و همدلی میباشد. این مهارتها با افزایش توانمندیهای ارتباطی و کاهش میزان خشونت، به افزایش کمی و کیفی ارتباطات میان فردی کمک میکنند. کسی که دارای مهارتهای ارتباطی است خود را بهخوبی با محیط تطبیق میدهد و در هر شرایطی رفتار مناسب بروز میدهد. اما کسی که از مهارتهای ارتباطی برخوردار نیست، معمولاً دچار مشکلات رفتاری است که بر روابط اجتماعی او تأثیر میگذارد. نتیجه آنکه اگر بتوان فراگرد ارتباط بین انسانها را بهدرستی بررسی کرد و قوانین حاکم بر آن را شناخت، میتوان این قابلیت را در افراد ایجاد کرد که آسیبهای موجود در روابطشان را برطرف کنند و در ارتباط با دیگران موفقتر عمل کنند و و روابطی حسنه با همگان برقرار کنند.