انسان موجودی الهی است ، خداوند حکیم و مهربان انسان را برای حیات و سعادت جاودانه خلق نموده است و برای رسیدن به این هدف والا تمامی وسایل و مقدمات را فراهم نموده و تمام دستورات و قوانین رااز طریق پیامبرانش به گوش انسان ها رسانیده است . انسان در زندگی دنیایی خود همواره با سه نوع ارتباط رو به روست : 1 ارتباط با خالق و پروردگار خویش 2 ارتباط با خویشتن خویش 3 ارتباط با جامعه و دیگر انسانها انسان با اصلاح این سه رابطه به صورت عالی ، که فقط با انجام دستورات الهی امکانپذیر است ، در دنیا و آخرت زندگی شاد و سعادتمندی خواهد داشت ، چرا که خداوند ، خالق انسان و آگاه به تمامی ابعاد وجودی انسان است و دستوراتش همه مطابق با فطرت و سرشت انسانها است . اوست که از ریزه کاریهای خلقت انسان آگاه است ، دردهای او را می داند و دواهایش را به خوبی می شناسد و قوانین و دستوراتش از علم سرشار و بینهایت او سرچشمه گرفته و هیچ نقص و خللی در آن راه ندارد.
