صفات خبری یکی از مسائل چالش برانگیز در الهیات اسلامی است که همواره مورد توجه مفسران بوده و بحث های مفصلی را در کتب تفسیری به خود اختصاص داده است. پژوهش حاضر با هدف شناخت مفهوم صفت خبری «غضب» و تفاوت آن با معنای انسانی اش با رویکردی لغوی و تفسیری و با روش تحلیلی_تطبیقی به بررسی مفهوم «غضب» در آیات قرآن پرداخته است. بررسی واژه غضب نزد واژه پژوهان، تحلیل آیات مشتمل بر واژه «غضب» در قرآن کریم و واکاوی دیدگاه مهمترین مفسران تحلیلی فریقین از طبری تا طباطبایی از میان همه فرقه های کلامی بیانگر این مطلب است که «غضب» نزد اغلب مفسران به معنای اراده و انزال بلا، عقوبت، نقمت، سخط، عذاب، انتقام، اضرار و اصابت مکروه است. ذلت دنیا و آخرت، لعنت و استحقاق طرد و دوری از رحمت، محرومیت از عنایت، قهر و حجب از دیگر معانی مقبول مطرح شده توسط مفسران است. اما دیدگاه جامع و فراگیر که همه دیدگاه های دیگر را پوشش داده و گویای معنایی مناسب با جایگاه کبریایی خداوند و عدل و حکمت بی نظیر او باشد «قهر فعلی خداوند» است که تجلی اراده حکیمانه او برای مقابله با فساد و گناه و قابل انطباق بر سایر آیات است و می توان با آن همه آیات غضب را متناسب با سیاق و بزرگی گناه فاعلش معنا نمود.
