ریسکها و فرصتهای اجتماعی و زیستمحیطی پتانسیل قوی برای تأثیرگذاری بر امنیت و موفقیت بلندمدت سازمانها دارند، لذا ضرورت دارد سازمانها اطلاعاتی افشا کنند که فراتر از اطلاعات منعکس شده در حسابداری مالی است. گزارشگری پایداری برای رسیدگی به نیازهای اطلاعاتی اجتماعی و زیست محیطی ذینفعان پدیدار شد که به عنوان سنگبنای استراتژیک عمل میکند و سازمانها را قادر میسازد تا به طور موثر با این چالشهای نوظهور مقابله کنند. بخش عمومی در مقایسه با بخش خصوصی گستردگی، تنوع و مسئولیتهای بیشتری دارد و پتانسیل زیادی برای پیشرفت در پایداری و پاسخگویی دارد، لذا حسابداری اجتماعی و زیست محیطی و پاسخگویی آن بسیار مهمتر از بخش خصوصی است. پژوهش حاضر به روش کتابخانهای انجام شده است و با مطالعه و بررسی نوشتارهای تخصصی موجود اقدام به بررسی موضوع و دستیابی به اهداف پژوهش نموده است. یافتهها نشان داد که علیرغم تنوع و گسترگی و اهمیت فعالیتهای بخش عمومی و پیامدهای اقتصادی، زیستمحیطی و اقتصادی فعالیتهای آن و اهمیت توجه به فعالیتهای پایداری در بخش عمومی و ضرورت پاسخگویی، اقدامات اساسی در این رابطه انجام نپذیرفته شده است. نظریههای متعدد حسابداری، پشتوانه بهکارگیری گزارشگری پایداری در بخش عمومی است. همچنین، گزارشگری پایداری در بخش عمومی هدف، دامنه و مبانی متفاوتی با بخش خصوصی را میطلبد.
