بر اساس نظریه موازنه ایستا، برای تعیین بهترین ترکیب از بدهی و سرمایه پیش از انتخاب منبع تامین مالی باید هزینهها و مزایای آن سنجیده شوند. انتخاب نوع تامین مالی ممکن است به برنامههای شرکت در مورد عملکرد زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری شرکت از جمله میزان پذیرش آنها از چنین تلاشهایی و منافع موردانتظار فعالیتهای زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری شرکت بستگی داشته باشد. فعالیتهای تامین مالی شرکت و فعالیتهای زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری شرکت آن متاثر از ویژگیهای مدیران و ساختار مالکیت شرکت است. بررسی تجربی این موضوع با تمرکز بر نظریه موازنه ایستا، هدف پژوهش حاضر است. شش فرضیه پژوهش با استفاده از اطلاعات 166 شرکت در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی 1392 تا 1401 و بکارگیری رگرسیون، آزمون و تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که تامین مالی از طریق سهام و از طریق بدهی با عملکرد زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری شرکت رابطه مثبت و معنیدار دارند. خوشبینی مدیریت، رابطه بین تامین مالی از طریق بدهی و عملکرد زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری را تقویت میکند، اما کوتهبینی مدیریت بر این رابطه، نقش تعدیلکنندگی ندارد. خوشبینی مدیریت، بر رابطه بین تامین مالی از طریق سهام و عملکرد زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری نقش تعدیلکنندگی ندارد اما کوتهبینی مدیریت، این رابطه را تضعیف میکند. همچنین، تمرکز مالکیت بر رابطه تامین مالی از طریق بدهی و از طریق سهام با عملکرد زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری شرکت، نقش تعدیلکنندگی ایفا نمیکند. از آنجایی که تیم مدیریتی، نقشی کلیدی در تمام تصمیمات استراتژیک شرکت ایفا میکنند، انتصاب دقیق و هدفمند آنها با توجه به ویژگیهای مناسب، یکی از عوامل اصلی تضمین موفقیت شرکتهاست.
