تجهیز دانشجویان حسابداری به دانش روز و تکنیکهای پیشرفته، سرمایهای ارزشمند برای تمامی نهادهای دولتی و خصوصی به شمار میرود. امروزه فشارهای ناشی از جهانیشدن و انتظارات صنایع، اساتید و حرفهایهای حسابداری را بر آن داشته تا نسل جدیدی از فارغالتحصیلان را با مهارتهای منطبق بر نیازهای متغیر بازار تربیت کنند. از اینرو، هدف این پژوهش تمرکز بر واکاوی شکاف میان آموزشهای نظری و رویه های عملی در حسابداری بخش عمومی بر اساس ادبیات موجود است. یافته های کلیدی حاکی از وجود فاصلهای انکارناپذیر میان فضای آکادمیک و محیط اجرا در این حوزه است. دلالت کاربردی این نتایج بیانگر آن است که نظام دانشگاهی نباید صرفاً به آموزش روشهای سنتی بسنده کند، بلکه ضروری است پوششدهی مباحث مربوط به پیاده سازی تکنیکهای نوین حسابداری بخش عمومی را در اولویت قرار دهد. لذا همگام با تحولات فناورانه جهانی، شناسایی مهارتهای کاربردی و ادغام آنها در سرفصلهای آموزش عالی امری اجتنابناپذیر است.
