هوش مصنوعی به احتمال زیاد تحول عمیقی در حرفه حسابرسی ایجاد خواهد کرد. مطالعه حاضر، با بهرهگیری از چارچوب فناوری، سازمان، محیط، مجموعهای از عوامل تأثیرگذار بر پذیرش ابزارهای هوش مصنوعی در فرآیندهای حسابرسی را شناسایی کرده است. این عوامل شامل عوامل فناورانه (مزایای ادراکشده، سازگاری با سیستمهای موجود، و سطح بلوغ فناوری)، عوامل سازمانی (آمادگی سازمانی، کیفیت دادهها، و اعتماد به فناوری) و عوامل محیطی (استانداردهای حسابرسی، مقررات قانونی، و آمادگی مشتریان) میباشند. اگرچه هوش مصنوعی قابلیت ارتقای کیفیت حسابرسی و ارائه خدمات ارزشافزا به مشتریان را دارد، لیکن پذیرش هوش مصنوعی مستلزم بازنگری اساسی در رویههای حسابرسی است. این امر به دلیل درک محدودیت در کنترل فرآیندهای «جعبه سیاه» هوش مصنوعی است که میتواند رویههای حسابرسی را بیش از پیش از شفافیت دور کند و آنها را در معرض بررسیهای دقیقتر در خصوص کیفیت حسابرسی قرار دهد. یافتهها نشان میدهند که فقدان استانداردهای متناسب، سوگیریهای الگوریتمی احتمالی و کمبود مهارتهای فنی، پذیرش را محدود میکنند. این مطالعه پیامدهایی برای تدوینکنندگان استانداردها و شرکتهای حسابرسی در راستای توسعه مهارتها، زیرساختهای فناوری و استانداردهای متناسب با هوش مصنوعی دارد. همچنین، آمادگی ناکافی مشتریان و پیچیدگیهای نظارتی موانع کلیدی هستند که نیازمند توجه فوری برای تسهیل پذیرش این فناوری تحولآفرین میباشند.
