در سالهای اخیر، شاخصهای زیستمحیطی، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) بهعنوان ابزارهای سنجش پایداری و مسئولیتپذیری شرکتها جایگاه برجستهای یافتهاند. عملکرد مطلوب در این حوزه میتواند منجر به بهبود پایداری مالی، کاهش ریسک سرمایهگذاری و ارتقای مزیت رقابتی شود. از سوی دیگر، نظام راهبری شرکتی با سازوکارهایی نظیر تنوع هیئتمدیره، شفافیت و کنترلهای داخلی میتواند به ارتقاء عملکرد ESG و در نهایت پایداری مالی کمک کند. با وجود اهمیت این موضوع، چالشهایی نظیر نبود استانداردهای یکپارچه و تفاوت در محیط نهادی کشورها، بررسی دقیق این روابط را پیچیده کرده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجیگری سازوکارهای راهبری شرکتی در رابطه بین عملکرد ESG و پایداری مالی انجام شده است. جامعه آماری شامل شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1395 تا 1402 بود که با اعمال معیارهایی، 166 شرکت بهعنوان نمونه نهایی انتخاب شدند. دادههای مورد نیاز از صورتهای مالی شرکتها با استفاده از نرمافزار رهآورد نوین استخراج شد و برای آزمون فرضیهها از رگرسیون چندمتغیره استفاده گردید. نتایج نشان دادند که عملکرد ESG تأثیر معناداری بر پایداری مالی دارد و سازوکارهای راهبری شرکتی نیز در این رابطه نقش میانجی ایفا میکنند. این یافتهها بر اهمیت تقویت حاکمیت شرکتی بهمنظور بهرهبرداری مؤثرتر از مزایای ESG در راستای پایداری مالی تأکید دارند.
